مدت زیادی بود که با وبلاگم قهر بودم… دلیلش را نمی گویم، بماند پیش خودم و وبلاگم و خدایمان. ولی آن چه که بارها مرا عذاب میداد نوشته هایی بود که قرار بود با وبلاگم و خواننده هایش در میان بگذارم و اکنون شاید فقط رازی هستند میان خودم و خودم و … .

از طرف دیگر لطف دوستانی که جویای احوال هستند و نگران حال ما و گاه و بی گاه می پرسیدند:”تو را چه شده است ای جوانک خام که وبلاگ نویسی را رها کرده ای؟”.

تقریباً ۲ هفته تا سال جدید بیشتر باقی نمانده است و هر چه به روزهای سال ۸۸ نگاه می کنم بیشتر به این جمع بندی می رسم که اصلاً سال خوبی را نداشتم و دریغ از یک نکته خارق العاده! شاید بابت این مسئله است که شروع خیلی از کارها و خواسته هایم را سپرده ام به سال آینده و احتمالاً سالی بهتر.

روحم خسته است، و به قولی احتیاج بهClean Up دارد…

و شاید پاسخ سوالی که نمی دانم! نظر شما چیه؟ اگر بر سر دو راهی انتخاب قرار می گرفتید راه اول را می رفتید یا راه سوم(!) ؟