وب نوشت های من

گه گاهی هم دو خط شعری که گویای همه چیز است و خود ناچیز!

تیر۲۱

اهل تهرانم

پدرم اما اصفهانی باید باشد

روزگارم بد نیست

نیم اتاقی دارم، خرده پولی و کمی هم هوش(!)

حرفه ام مهندسی است، زیر این طاق کبود

ساخته ام اندر این دنیای مجاز وبلاگی

آری، بهر پر کردن این تنهایی

گه گاهی هم شعر می نالم!

و می آپدیتم در این وبلاگ در پیت

تا که شاید مأمنی باشد

از برای روزهای بارانی من

به سراغ وبلاگ من اگر می آیید، نظر هم بگذارید

تا که ردی باشد از دیدار شما

وبلاگ من نزدیک است. وبلاگ من خیلی دور است

وبلاگ من گمنام است. وبلاگ من گمنام است…!!

—————————————————————————————————————————

* این شعر مطلب ویژه ای که در پست قبل وعده آن را داده بودم نیست! لطفاً همچنان در کف بمانید…



Email will not be published

Website example

Your Comment: